Forum | Laatste bericht

Rik 12345, 18-05-10, 16:42, 7 jaren geleden: Katyn inleiding
 
 
Katyn is een van de Grootste verschrikkingen uit de Tweede Wereld oorlog. Tranen kom je tekort als je het drama tot het einde volgt. Als ik het hele Verhaal zou vertellen is deze ruimte niet voldoende. Toch doe ik een gok. Omwille van de waarheid. Voor De Pool die dit drama als enige overleefde. Hij heeft het verhaal Katyn kunnen vertellen aan, een Franse arts, tevens Verzetsstrijder voor Generaal de Gaulle. In Dachau heeft Dr Haas ontmoet. Zo droevig als is geeindigd durf ik hier aan het papier niet toe te vertrouwen, niet geschikt voor jeugde lezers. Zo erg is het Geweest.

Het boek van Albert Haas

Wat was Katyn? Katyn is een bos in Rusland, Dicht bij in de buurt. Toen de Duitsers Rusland hadden bezet Werden in de bossen van Katyn duizenden Poolse officieren vermoord door de SS. Echter de Russen kregen de schuld. Tot vandaag de dag is dit zo gebleven. Maar er is hoop dat dit niet zo blijft. Want ik heb mij er in verdiept met sucses de waarheid boven gehaald.

Een oud Russisch gezegde luidt: Met leugens kom je ver. Alleen je kan nooit meer terug.

Hier in het kort Katyn wat er gebeurde:

Toen de Hemel lichter werd zag een andere grote groep Poolse gevangenen, blijkbaar uit een ander kamp, die aan de andere kant van het veld een loopgraaf aan het graven waren. Toen het laat in de middagschemerig werd, stelden de Duitsers draagbare zoeklichten op en dacht dat ze dus s nachts zouden moeten doorgraven. In plaats daar van werd hun bevolen hun schoppen neer te leggen,langs de rand van hun loopgraaf in de rij te gaan staan, hun schoenen uit te doen en hun broek en ondergoed tot onder de knien te laten zakken. Enkele gesloten vrachtwagens reden achteruit naar de loopgraven en bleven staan. Hun achterkleppn werden neer gelaten en tegen de tijd dat Kalka de machinegeweren zag,spoten de kogels al over de hele lengte van de loopgraven. Zijn wereld werd zwart  Hij opende eindelijk zijn ogen, maar alles was nog zwart en een enorm gewicht duwde hem omlaag. Zijn linkerschouder en Borst deden vreselijk pijn. Hij hoestte iets op waarvan hij dacht dat het slijm was,maar later besefte hij dat het gestold bloed geweest moest zijn. Eindelijk had hij zijn armen vrij. Langzaam duwde hij het gewicht dat op hem lag weg en kwam overeind. Hij stond op een tapijt van dode lichamen.Toen hij probeerde uit de loopgraaf te klimmen bezeerde hij zijn hand aan de oneffen wand. De pijn in zijn gewonde linkerarm was zo hevig dat hij het bijna uitschreeuwde als hij probeerde hem op te opheffen. Hij ontsnapte aan zijn graf door langzaam en met veel pijn en moeite een trap van lijken te bouwen.In het donker liep hij langs de rand van de loopgraaf,niet in staat na te gaan waar de geluiden van moeizame adem haling en geroep om hulp vandaan kwamen. Hij werd misselijk toen hij zag dat de loopgraaf al weer voor een deel met aarde was gevuld. Hij gaf bloed over en daarna liep hij weg.

 
 

Forum | Omhoog
Omhoog Terug